นายสุชาติ ชมกลิ่น รองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม สั่งการให้อธิบดีกรมทรัพยากรธรณีลงพื้นที่ติดตามและเร่งผลักดันการพัฒนาแหล่งมรดกธรณีภูเขาทอง จังหวัดพัทลุง เพื่อเชื่อมโยงแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติและวัฒนธรรมของพื้นที่ พร้อมยกระดับเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ที่สามารถสร้างรายได้ให้กับชุมชนในท้องถิ่นอย่างยั่งยืน
เมื่อวันที่ 14 มีนาคม 2569 นายยงยุทธ นาควิโรจน์ อธิบดีกรมทรัพยากรธรณี พร้อมด้วยนายพงษกร กังวาลย์ ผู้อำนวยการสำนักงานทรัพยากรธรณี เขต 4 นางสาวธีระพร สุประดิษฐอาภรณ์ ผู้อำนวยการกลุ่มพัฒนาแหล่งทรัพยากรธรณี และคณะ ลงพื้นที่ตรวจติดตามการดำเนินงานพัฒนาแหล่งมรดกธรณีภูเขาทอง ในพื้นที่เทศบาลตำบลมะกอกเหนือ อำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง ภายใต้โครงการพัฒนาแหล่งทรัพยากรธรณี เพื่อเร่งขับเคลื่อนการดำเนินงานตามนโยบายและข้อสั่งการของนายสุชาติ ชมกลิ่น รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม และ ดร.รวีวรรณ ภูริเดช ปลัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
ในการนี้ อธิบดีกรมทรัพยากรธรณีได้หารือแนวทางการพัฒนาและบริหารจัดการแหล่งมรดกธรณีร่วมกับนายขาว ปานเอียด นายกเทศมนตรีตำบลมะกอกเหนือ นายฐิติชัย มงคล รองนายกเทศมนตรี และนายสุวิทย์ สุวรรณเรืองศรี เจ้าหน้าที่เทศบาลตำบลมะกอกเหนือ พร้อมทั้งเยี่ยมชมอาคารสถานที่ที่เทศบาลให้การสนับสนุนสำหรับใช้เป็นสำนักงาน จัดนิทรรศการ และจัดกิจกรรมมหกรรม เพื่อสร้างการรับรู้และประชาสัมพันธ์แหล่งมรดกธรณีภูเขาทอง อันจะนำไปสู่การอนุรักษ์และพัฒนาอย่างยั่งยืน โดยใช้ทรัพยากรธรรมชาติและวัฒนธรรมท้องถิ่นเป็นฐาน และส่งเสริมการมีส่วนร่วมระหว่างหน่วยงานภาครัฐกับชุมชนในพื้นที่อย่างมีประสิทธิภาพ
สำหรับแหล่งซากดึกดำบรรพ์อิกธิโอซอร์รัส ภูเขาทอง อยู่ระหว่างการเตรียมขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งซากดึกดำบรรพ์ ตามมาตรา 14 แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองซากดึกดำบรรพ์ พ.ศ. 2551 เนื่องจากเป็นพื้นที่ที่ค้นพบซากดึกดำบรรพ์อิกธิโอซอร์ หรือสัตว์เลื้อยคลานทะเลสายพันธุ์ไทยที่เก่าแก่ที่สุดในโลก อายุประมาณ 250 ล้านปี ชื่อ “Thaisaurus chonglakmanii” นอกจากนี้ยังพบซากดึกดำบรรพ์ในทะเลชนิดอื่นจำนวนมาก เช่น แอมโมไนต์สายพันธุ์ไทย “Marcouxia chaiburiensis” และโคโนดอนต์ในหินโดโลไมต์ หมวดหินชัยบุรี สมัย Olenekian ยุคไทรแอสซิกตอนต้น หรือประมาณ 248–247 ล้านปีก่อน
แหล่งดังกล่าวมีความสำคัญทางวิชาการอย่างยิ่ง เนื่องจากเป็นหลักฐานสำคัญที่แสดงถึงช่วงเวลาการฟื้นตัวของสิ่งมีชีวิตในทะเล หลังเหตุการณ์การสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ปลายยุคเพอร์เมียน เมื่อประมาณ 252 ล้านปีก่อน อีกทั้งยังมีศักยภาพในการพัฒนาเป็นแหล่งเรียนรู้ทางธรณีวิทยาและแหล่งท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ที่สำคัญของประเทศในอนาคต.